Nicolas Winding Refn'in yönetmen koltuğunda oturduğu 1996 yapımı Pusher, izleyiciyi Kopenhag'ın yeraltı dünyasının acımasız ve gerçekçi bir portresiyle baş başa bırakıyor. Film, uyuşturucu satıcısı Frank'in (Mads Mikkelsen'in kariyerinin erken dönem unutulmaz performanslarından biri) hikayesini anlatıyor. Sıradan bir iş gibi görünen bir eroin satışı, beklenmedik bir polis baskınıyla altüst olur ve Frank, panik içinde malı kanalizasyona atar. Bu an, onun için bir dönüm noktası olur; çünkü artık acımasız uyuşturucu baronu Milo'ya (Zlatko Burić) büyük bir borcu vardır.

Refn'in kamerası, Frank'in bu borcu ödeyebilmek için giderek daha umutsuz ve etik dışı yollara başvurduğu, bir haftalık çılgın ve gerilim dolu mücadelesini takip ediyor. Film, sadece bir suç hikayesi değil, aynı zamanda bir çöküş ve varoluşsal bir kriz öyküsüdür. Frank'in etrafındaki dünya, borçlarını ödeyemedikçe hızla daralır; arkadaşları, sevgilisi ve sonunda kendi benliğiyle olan bağları kopma noktasına gelir. Oyunculuklar son derece inandırıcı ve çıplak; özellikle Kim Bodnia'nın canlandırdığı Frank'in en yakın arkadaşı Tonny karakteri, bu dünyanın vahşi ve öngörülemez doğasını mükemmel yansıtıyor.

Pusher, süslü diyaloglardan veya Hollywood tarzı aksiyon sahnelerinden uzak, ham ve dokunaklı bir anlatıma sahip. Refn, el kamerası kullanımı, doğal ışık ve minimal müzikle, izleyiciyi karakterlerin içinde bulunduğu boğucu atmosfere doğrudan dahil ediyor. Bu, bir 'gangster filmi' olmanın ötesinde, insanın kendi yarattığı labirentte kayboluşunun ve ahlaki sınırların nasıl erozyona uğradığının çarpıcı bir incelemesi. Danimarka sinemasının bu önemli eserini izlemek, sadece gerilim dolu bir deneyim değil, aynı zamanda karakter odaklı, derinlikli bir sinema anlayışıyla tanışmak demek. Pusher, izleyiciyi rahatsız eder, sarsar ve üzerinde uzun süre düşündürür.