Luis Buñuel'in 1967 yapımı başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının sıkıcılığına sığınmış genç ev kadını Séverine'in (Catherine Deneuve) iç dünyasına yaptığı unutulmaz bir yolculuk sunuyor. Zengin bir cerrah olan kocası Pierre (Jean Sorel) ile mutlu görünen bir evliliği olan Séverine, derinlerde bastırılmış cinsel fantezileri ve arzuları ile boğuşmaktadır. Bu çatışma, onu Paris'in arka sokaklarındaki gizli bir geneleve, hafta içi öğleden sonralarını 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla fahişelik yaparak geçirmeye yönlendirir.

Catherine Deneuve, Séverine rolünde soğuk ve mesafeli güzelliği ile karakterin içsel çalkantılarını, suçluluk ve arzu ikilemini olağanüstü bir incelikle yansıtır. Bu performans, sinema tarihinin en ikonik portrelerinden birini yaratmıştır. Luis Buñuel'in ustaca yönetimi, gerçeklik ile fantezi, masumiyet ile yozlaşma arasındaki çizgiyi bilinçli olarak bulanıklaştırarak seyirciyi sürekli bir sorgulama halinde tutar. Film, burjuva ahlakının ikiyüzlülüğü, cinsel tabular ve kadın öznelliği üzerine keskin ve sürreal bir eleştiri getirir.

Belle de Jour izlemek, sadece bir dramı değil, aynı zamanda insan psikolojisinin karanlık labirentlerine yapılan cesur bir keşfi deneyimlemektir. Görsel zarafeti, unutulmaz karakterleri ve provokatif temalarıyla, sinema sanatının sınırlarını zorlayan bu klasik, izleyiciyi rahatsız edici sorular sormaya ve kendi önyargılarıyla yüzleşmeye davet eder. 1967 Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülünü kazanmış bu film, her sinemaseverin mutlaka görmesi gereken zamansız bir eserdir.